This is default featured slide 1 title

This is default featured slide 2 title

This is default featured slide 3 title

This is default featured slide 4 title

This is default featured slide 5 title

GORSZE PRZYPADKI

Bywają bowiem przypadki znacznie gorsze, kiedy dzierżące władzę w instytucjach naukowych autorytety dyskredytują z góry nowe koncepcje odbiegające od urzędowej wiedzy albo własnych teorii czy metod naukowych. Jeżeli autorytet uzyska  eszcze

POWSZECHNE I ZNANE

Jest dosyć powszechne i znane, że nawet genialni uczeni, twórcy no­wych kierunków, a nawet przewrotów epokowych w nauce, z biegiem lat — w miarę starzenia się intelektu, ale może nie

Z WCZESNEGO DZIECIŃSTWA

Sam pamiętam z wczesnego dzieciństwa, jak uczono mnie Arysto- telesowskiego poglądu na świat składający się z czterech „żywiołów” – woda, ziemia, ogień i powietrze lu Arystotelesa w łacińskiej interpretacji były

PRZYKŁAD WPŁYWU

Tak, zgódźmy się z tym, że wiedza wywodząca się jedynie z wypowiedzi, autorytetu, obciążona i przytłoczona nim, jest wiedzą ułomną, nawet jeżeli będzie to autorytet poważny, oparty na mocnym fundamencie,

WIELOKROTNE WYPOWIEDZI

O   autorytecie w nauce — jego roli, znaczeniu, źródłach — wypowiadano się niejednokrotnie, i to wypowiadały się zazwyczaj właśnie… autorytety. Na tle tych wypowiedzi można by stwierdzić, że na ogół

AUTORYTET NAUKOWY A KIEROWNICTWO NAUKOWE

Może jednak wydawać się dziwne, że Słownik języka polskiego Lindego nie zawiera hasła „autorytet”, dopiero znajdujemy je w Słowniku języka polskiego Karłowicza — Kryńskiego (1900). Semantycznie pojęcie autorytetu, jak można wnosić

MISTRZOWIE EKSPERYMENTU

Autorytet nauko­wy zdobywają wówczas zazwyczaj mistrzowie eksperymentu, ogromną pracą wznoszący wyższe piętra gmachu danej dyscypliny, bądź też teoretycy w spo­sób doskonały porządkujący podstawy teoretyczne. Autorytet taki bywa za­zwyczaj uznawany powszechnie.

MIĘDZY ZWOLENNIKAMI TEORII

W chemii, by wspomnieć gwałtowny spór między zwolennikami „chemicznej” i „fizycznej” teorii roztworów. Większość zwolenników tej pierwszej działała w Rosji, skupiona wokół Mendelejewa, Konowałowa i Kurnakowa, rzecz­nikami drugiej byli uczeni

PRZESŁANKI POSTAW

O    dwóch przesłankach tych postaw – charakterze uczonego i presji warunków — już wspomniałem, wypada wymienić jeszcze trzecią, związaną z dialektyką rozwoju samej nauki. W okresie formowania się teoretycznych podstaw danej

W WĘŻSZYM ŚRODOWISKU

Uczeni tacy cieszyli się autorytetem w węższym środowisku uniwersytetu, wśród swych uczniów lub też wśród bliskich im specjalnością uczonych w kraju. Kariery tych uczonych nie były olśniewające, autorytety zapewne nie

OTWARTE WSPÓŁZAWODNICTWO

Ludzie tego typu często zawistni, zawsze lękający się otwartego współza­wodnictwa, starają się obrócić zdobyte wpływy przeciwko swym domniema­nym konkurentom. Jest to już jednak zupełnie inna sprawa. Prawdziwie, immanentnie tragiczna jest

UCZENI WIELKIEGO KALIBRU

Zdarzają się wreszcie uczeni wielkiego kalibru, których ominęły za­równo zaszczyty, jak i uznanie naukowe współczesnych. Są to ludzie głęboko nieszczęśliwi, podobni do płomienia palącego się w zamkniętym pokoju, aż zgaśnie